Manga miesiąca: ,,Dengeki Daisy" Kyousuke Motomi

Ostatnimi czasy mojej romantycznej duszyczce czegoś brakowało…

Dobra, powiem bez owijania w bawełnę: potrzebowałam dobrego, skomplikowanego romansu, gdzie bohaterowie muszą przejść długą i trudną drogę, aby skończyć z wyczekiwanym happy endem. Ale nie tylko romansowanie było mi w głowie. Jak zawsze na pierwszym miejscu stawiałam, stawiam i będę stawiać na sarkazm i humor. Dlatego tym razem chciałam przedstawić mangę stawianą przeze mnie na piedestałach, której ostatni tom wyszedł niedawno w Polsce.

Proszę państwa o gromkie brawa dla Dengeki Daisy!

Tytuł alternatywny: ///

Liczba tomów: 16

Liczba rozdziałów: 78

Przeczytane: dzięki wydawnictwu Waneko

,,Metro 2033" Dmitry Glukhovsky

TOM I METRO 2033

Rok 2033. Świat w wyniku konfliktu atomowego został obrócony w stertę gruzu. Jednym z ostatnich – może ostatnim? – ze skupisk ludzkości pozostaje moskiewskie metro. Od ponad 20 lat ludzie, którzy ocaleli z piekła wojny, próbują uchronić co tylko się da z minionej przeszłości. Zamknięci w podziemnym świecie, w którym brakuje wszystkiego, a nade wszystko energii, skazani są na regres. 

Na powierzchni pojawiły się zmutowane pod wpływem promieniowania nowe gatunki i będąc lepiej przystosowanymi do życia w warunkach ciągłej radiacji zastąpiły człowieka. Zaczynają też przenikać do metra. Czas człowieka przeminął. Ale czy na pewno? 

Moskiewskie metro, dzięki swej unikalnej konstrukcji i stumetrowej głębokości, uratowało życie kilkunastu tysiącom moskwian, którzy nie zdają sobie sprawy, że najprawdopodobniej są ostatnim przyczółkiem ludzkości. Stworzyli tu swój własny świat. 

Pamięć o świeżym powietrzu, błękitnym niebie, trawie pod stopami stopniowo umiera. Na mrocznych stacjach, rozświetlanych światłami awaryjnymi i blaskiem ognisk, mieszkańcy próbują wieść życie zbliżone do tego sprzed katastrofy – tworzą mikropaństwa, których spoiwem może być ideologia, religia czy ochrona filtrów wodnych… Zawierają sojusze, toczą wojny. W bocznych tunelach uprawiają grzyby, hodują świnie i kury. Opał i potrzebne rzeczy dostarczają im stalkerzy, którzy wyprawiają się na powierzchnię. 

WOGN to wysunięta najbardziej na północ stacja metra, a zarazem przyczółek ludzkości. Mocna grupa kilkuset ludzi żyje tu połączona przyjaźnią. Była to jedna z najpiękniejszych stacji i wciąż pozostała bezpieczna. Jednak od pewnego czasu pojawiło się na niej śmiertelne niebezpieczeństwo. Artem – młody mężczyzna mieszkający na stacji WOGN – otrzymuje zadanie: musi przedostać się do serca moskiewskiego metra, do legendarnej stacji Polis, aby ostrzec wszystkich przed możliwością ostatecznej zagłady. W rękach Artema spoczywa nie tylko przyszłość jego stacji, ale być może i całej ocalałej ludzkości.

Komentarz: ,,Ten któremu starczy odwagi i wytrwałości, by przez całe życie wpatrywać się w mrok, pierwszy dojrzy w nim przebłysk światła.”

Jedna z moich przyjaciółek nazwała Metro 2033 swoją osobistą biblią, i szczerze powiedziawszy wcale się jej nie dziwię. Tak jak w biblii mamy głównego bohatera – mesjasza – Artema, który nie, spokojnie, nie głosi żadnych przykazań, ale ma misję, przez którą musi uratować pozostały przy życiu odsetek ludzi zamieszkujący rosyjskie metro.

,,O krok za daleko" Abbi Glines

TOM I

Od miłości do nienawiści. Od pożądania po namiętność.

Blair ma dziewiętnaście lat, jest niedoświadczona i delikatna. Może polegać wyłącznie na sobie. Tak się złożyło, że zostało jej tylko kilka rzeczy osobistych, stary pikap i broń w schowku – tak na wszelki wypadek. Jej ostatnią deską ratunku jest ojciec, którego nie widziała od lat.

Rush ma wszystko. Jest młody, przystojny, bogaty i ma boskie ciało! W dodatku to syn znanego muzyka. Za takim chłopakiem jak on dziewczyny pójdą w ogień.

Kiedy Rush i Blair spotykają się, wybucha między nimi pożądanie, które sprawia, że wszystko inne przestaje się liczyć. Uczucie, o którym każdy marzy, by przytrafiło się choć raz w życiu. Wiedzą, że jednak nie powinni być razem. Że ich miłość to tabu i nie wolno im wkraczać na zakazane dla nich obszary namiętności. Czy posuną się o krok za daleko?

Komentarz: ,,Mówi się, że miłość wszystko wybaczy. Ale to nieprawda. Nie, kiedy dusza jest tak bardzo zraniona.”

Kiedy w wakacje byłam nad morzem coś mnie wzięło na czytanie romansów. Po prostu szłam do biblioteki, kierowałam się na dział fantastyki, a i tak kończyłam z kilkoma romansidłami, które nie były jakoś specjalnie dobre, ale umilały mi czas. Czyżby aż tak mi samotność doskwierała? Niemożliwe!