TOM II OGNISTA

By
uratować życie ukochanego, Jacinda złamała tabu: zdradziła najpilniej strzeżoną
tajemnicę swojego gatunku.
Teraz musi powrócić pod ochronę stada, wiedząc, że może już nigdy nie zobaczy
Willa. Mało tego, działanie mgły zacierającej wspomnienia mogło sprawić, że
Will zapomniał o tamtej znamiennej nocy i powodzie ucieczki Jacindy. Po
powrocie do domu Jacinda wszędzie napotyka wrogość i musi zadawać sobie dużo
trudu, by na każdym kroku udowadniać swą lojalność. Dla dobra własnego i swojej
rodziny. Wśród tych niewielu, którzy z nią rozmawiają, jest następca alfy stada
– Cassian, który zawsze jej pragnął, oraz siostra Tamra, odtąd na zawsze
odmieniona przez nagłe zrządzenie losu. Jacinda wie, że powinna zapomnieć o
Willu i ułożyć sobie życie bez niego. Zdaje sobie sprawę z tego, że nawet jeśli
zdołał ją zapamiętać i dotrzyma obietnicy odnalezienia jej, tylko narazi na
niebezpieczeństwo ich oboje. Jednak nie porzuca nadziei, że kiedyś znów będą
razem. Czy gdy pojawi się szansa, by podążyć za głosem serca, zaryzykuje
wszystko dla miłości?
Komentarz:
Na początek wyrażę swoją irytację dotyczącą okładki książki. Tak jak przy
pierwszej części, Ognistej, szata
graficzna oszałamiała i wręcz mówiła: ,,Patrz jak intryguję! Przeczytaj mnie!”,
tak tutaj mamy coś zupełnie tragicznego. Dziewczyna ma głupi wyraz twarzy –
wygląda krzywo i dziwnie rozchyla usta – to do tego wydaje się strasznie
tandetna.

